อ่อนแอที่สุด

เมษายน 13, 2007

นอนไม่พอ

เมื่อคืนต้องอยู่ทำงานถึงตีสามครึ่ง ง่วงมากแต่ก็ต้องทน พอจะไปเข้านอน ประสาทมันยังตื่นตัวอยู่ แถมที่นอนมันก็เป็นเตียงนอนในที่ทำงานด้วย ไม่คุ้นที่นอนไม่หลับเลย

ผู้ร่วมงานก็มานอนด้วย แถมนอนกรนอีกต่างหาก เลยลำบากเลยนอนไม่ได้ คือ ทั้งประสาทตื่นตัว, ทั้งนอนผิดที่, ทั้งผู้ร่วมงานนอนกรนรบกวน เป็นอะไรที่แย่มาก ๆ

สุดท้ายกว่าจะหลับลงไปได้ก็เกือบหกโมง แต่ก็นอนไปได้แค่สองชั่วโมง ใครก็ไม่รู้ดันตั้งนาฬิกาปลุกไว้ ก็เลยต้องตื่นขึ้นมาตอนแปดโมง

เลยรวนเลยคราวนี้ มันรู้สึกเหนื่อยมาก ๆ มือเท้ามันจะไม่มีแรงเอาดื้อ ๆ แถมในหัวสมองมันเหมือนมีความคิดอะไรก็ไม่รู้ยุ่ง ๆ ไปหมดเลย หัวใจก็เต้นแรงและก็เร็วด้วย

รู้สึกเหมือนกำลังจะเสียสติแบบนั้นเลย แบบนี้มันอาการของโรคตื่นตระหนกกลัวชัด ๆ

กว่าจะฟื้นขึ้นมาได้ก็ผ่านไปตั้งเกือบยี่สิบนาที ก็เลยรีบเผ่นกลับบ้านมานอน เข้านอนเก้าโมงแล้วก็นอนยาวมาตื่นตอนหกโมงเย็น นอนไปเก้าชั่วโมงถึงได้รู้สึกดีสดชื่นขึ้นมา

ให้ความเห็น »

ยังไม่มีความเห็น

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

สร้างเว็บไซต์หรือบล็อกฟรีที่ WordPress.com.

%d bloggers like this: